74

گام بیست و پنجم: عذرخواهی و پذیرش عذر

اگر انسان از نگاه خود مرتکب خطایی هم نشده بهتر است در مقابل همسر خویش مدعیانه ظاهر نشود، بلکه برای جلوگیری از تنش بگوید اگر من چنین خطایی مرتکب شدم، از شما عذر می‌خواهم که عذرخواهی نشانه‌ی خردمندی است. اگر اشتباهی کرده‌ایم، تا همسرمان را راضی نکرده ایم آرام نگیریم. پذیرش اشتباه هم خود نوعی پوزش طلبی است. برای پذیرفتن عذر همسر نباید دنبال دلیل قانع‌کننده‌ای بود. ممکن است دلیلی که همسرمان برای اشتباهش می‌آورد از نظر ما منطقی نباشد؛  اما این نباید مانع پذیرش عذر او شود. ناگفته نماند که انسان در اموری که از امر خداوند اطاعت کرده و دیگران ناراحت شده‌اند نباید عذرخواهی کند.

برگرفته از کتاب تا ساحل آرامش نوشته محسن عباسی ولدی